Skip to content
تخفیف‌های ۵۰۰ هزار دلاری در سیدنی؛ کدام محله‌ها بیشترین کاهش قیمت را دارند؟

تخفیف‌های ۵۰۰ هزار دلاری در سیدنی؛ کدام محله‌ها بیشترین کاهش قیمت را دارند؟

بازار مسکن سیدنی در میانه یکی از بدترین دوره‌های رکود تاریخ خود قرار دارد و داده‌های تازه نشان می‌دهد که فروشندگان خانه در بسیاری از محله‌های این شهر ناچار شده‌اند تخفیف‌های چشمگیری — گاه تا نیم میلیون دلار — برای فروش ملک خود بپذیرند.

بر اساس داده‌های realestate.com.au، در چندین محله سیدنی بیش از دو سوم فروشندگان در سال منتهی به اوت ۲۰۲۶ مجبور شده‌اند قیمت اولیه خود را پایین بیاورند؛ حجمی از کاهش قیمت که در سال‌های اخیر بی‌سابقه بوده است.

یکی از نمونه‌های برجسته، خانه‌ای در محله Frenchs Forest در شمال سیدنی بود که با قیمت پایه ۲.۲۵ میلیون دلار برای حراج (Auction) عرضه شد، اما در نهایت با ۱.۷۵ میلیون دلار — یعنی ۵۰۰ هزار دلار پایین‌تر — به فروش رسید. در محله Punchbowl نیز ملکی که با قیمت ۱.۵۴ میلیون دلار فهرست شده بود، به ۱.۲۸۵ میلیون دلار فروخته شد. یک واحد آپارتمانی در Darlinghurst هم با تخفیف ۲۲۵ هزار دلاری معامله شد.

بیشترین حجم تخفیف در محله‌هایی دیده می‌شود که یا مجتمع‌های مسکونی جدید (New Housing Estates) در آن‌ها ساخته شده یا در سال‌های اخیر شاهد رشد قابل توجه ساخت‌وساز آپارتمان بوده‌اند. در این محله‌ها، فروشندگان با رقبایی روبه‌رو هستند که ملک‌های تقریباً یکسانی دارند و امتیاز منحصربه‌فردی برای جلب توجه خریدار ندارند. محله‌هایی مانند Eastgardens، Wiley Park، Mortlake، Barangaroo، Liberty Grove، Villawood و Pitt Town در این دسته قرار می‌گیرند و تا ۸۳ درصد از فروشندگان در آن‌ها تخفیف پذیرفته‌اند.

در مناطق نیمه‌روستایی ساحل مرکزی (Central Coast) و منطقه Hawkesbury — از جمله محله‌های Spencer و Lower Macdonald — وضع حتی حادتر است و بیش از ۹۰ درصد از فروشندگان ناچار به کاهش قیمت شده‌اند.

تحقیقات مستقل شرکت تحلیل داده ملکی SuburbData نشان می‌دهد که در Greystanes، واقع در منطقه Parramatta در غرب سیدنی، فروشندگان به‌طور میانگین ۱۲.۶ درصد از قیمت فهرست‌شده خود کم می‌کنند تا بتوانند قرارداد امضا کنند. در Rouse Hill در منطقه Hills District نیز آپارتمان‌ها به‌طور میانگین ۱۲.۲ درصد زیر قیمت اعلامی معامله می‌شوند.

جرمی شپرد، تحلیلگر SuburbData، معتقد است که حجم بالای تخفیف لزوماً فقط نشانه شدت رکود نیست، بلکه به «چه کسی می‌فروشد» هم بستگی دارد. به گفته او: «همیشه صاحب‌خانه‌هایی هستند که به هر دلیلی مجبور به فروش‌اند و هر قیمتی را می‌پذیرند؛ بقیه ترجیح می‌دهند در این بازار صبر کنند.»

کلارنس وایت، مدیر شرکت Menck White، نیز اشاره می‌کند که خریداران در بازار نزولی اغلب با احتیاط عمل می‌کنند و پیشنهاد قیمت خود را بر اساس انتظارشان از میزان افت بیشتر قیمت‌ها تنظیم می‌کنند.

بزرگ‌ترین تخفیف‌ها از نظر مبلغ مطلق عمدتاً در بخش‌های گران‌قیمت بازار دیده می‌شود؛ جایی که خریداران برای وام‌های بزرگ‌تر به بانک مراجعه می‌کنند، اما قدرت استقراض (Borrowing Power) آن‌ها در پی افزایش نرخ بهره کاهش یافته است. قدرت استقراض به حداکثر مبلغی گفته می‌شود که بانک بر اساس درآمد و بدهی‌های فعلی متقاضی حاضر است به او وام بدهد؛ با بالا رفتن نرخ بهره، این سقف پایین می‌آید و خریداران توان پرداخت قیمت‌های قبلی را ندارند.

برای خریداران فارسی‌زبانی که با بازار مسکن استرالیا آشنا نیستند، این نکته مهم است که در سیستم استرالیا، قیمت فهرست‌شده (List Price) یا قیمت پایه حراج لزوماً قیمت نهایی فروش نیست. فروشنده و خریدار می‌توانند پس از مذاکره به توافق برسند و در بازار نزولی، این فاصله میان قیمت اعلامی و قیمت واقعی فروش می‌تواند قابل توجه باشد — برخلاف بازارهای پررونق که خریداران گاه بالاتر از قیمت پایه پیشنهاد می‌دهند.


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *