بر اساس جدیدترین گزارش ملی وام مسکن شرکت فایندر (Finder)، سی درصد از خانهداران استرالیا برای خرید ملک یا پرداخت اقساط وام خود به کمک مالی خانواده نیاز داشتهاند. این آمار به معنای وابستگی حدود ۱.۸ میلیون خانوار از مجموع ۶.۲ میلیون خانوار صاحبملک استرالیا به حمایت خانوادگی است؛ رقمی که بر اساس آخرین دادههای اداره آمار استرالیا (ABS) محاسبه شده است.
در استرالیا اصطلاح «بانک مامان و بابا» (Bank of Mum and Dad) به کمک مالی والدین یا سایر اعضای خانواده برای خرید ملک گفته میشود؛ از پرداخت بخشی از پیشپرداخت گرفته تا ضمانت وام یا حتی خرید کامل ملک. این پدیده در سالهای اخیر با افزایش قیمت مسکن در شهرهای بزرگ استرالیا به یکی از مهمترین مسیرهای ورود به بازار ملک تبدیل شده است.
بر اساس گزارش فایندر، رایجترین شکل این کمک، مشارکت در پیشپرداخت (deposit) بوده که شامل ۱۱ درصد از خریداران میشود. پنج درصد از خریداران کل مبلغ پیشپرداخت را از خانواده دریافت کردهاند و پنج درصد دیگر در پرداخت اقساط ماهانه وام از کمک خانوادگی بهرهمند شدهاند. شش درصد از خریداران نیز یک عضو خانواده را به عنوان ضامن وام (guarantor) معرفی کردهاند. اما شاید تکاندهندهترین آمار این باشد که هشت درصد از خانهداران استرالیا — معادل تقریباً ۴۹۶ هزار خانوار — گفتهاند خانهشان را خانواده بهطور کامل برایشان خریده است.
شکاف ثروت میان نسلها در این گزارش بهوضوح نمایان است. ۶۷ درصد از خریداران نسل Z (متولدان اواخر دهه ۱۹۹۰ و اوایل دهه ۲۰۰۰) برای خرید ملک به کمک خانواده نیاز داشتهاند، در حالی که این رقم برای نسل بیبیبومر (Baby Boomers، متولدان دهههای ۱۹۴۰ تا ۱۹۶۰) تنها ۱۱ درصد بوده است. این تفاوت چشمگیر نشان میدهد که ورود مستقل به بازار مسکن برای نسلهای جوانتر بهمراتب دشوارتر از گذشته شده است.
ریچارد ویتن، نویسنده گزارش فایندر، در این باره گفت که بازار رقابتیتر شده و هر سال خریداران بیشتری به حمایت خانوادگی متکی میشوند. به گفته وی: «بانک مامان و بابا به یک بازیگر اصلی تبدیل شده است.» او همچنین تأکید کرد که خانوادههایی که قصد کمک دارند باید از ابتدا مشخص کنند این کمک هدیه است، قرض است یا مشارکت در مالکیت ملک — و توافقها را مکتوب کنند تا از بروز اختلافات مالی و خانوادگی در آینده جلوگیری شود.
فشار مالی بر وامگیرندگان نیز در این گزارش مورد توجه قرار گرفته است. در حالی که معیار متعارف، اختصاص ۳۰ درصد از درآمد به اقساط وام مسکن است، بیش از نیمی از وامگیرندگان استرالیایی (۵۵ درصد) بیشتر از این سهم را پرداخت میکنند. میانگین سهم درآمد خالص صرفشده برای وام مسکن اکنون به ۳۸ درصد رسیده و ۴۴ درصد از وامگیرندگان یا در حال بازپرداخت وام در دوران بازنشستگی هستند یا انتظار دارند این اتفاق بیفتد.
این وضعیت برای خریداران فارسیزبانی که تازه به استرالیا آمدهاند یا در حال برنامهریزی برای خرید ملک هستند، اهمیت ویژهای دارد. برخلاف بسیاری از کشورها که کمک خانوادگی در خرید ملک امری غیررسمی است، در استرالیا بانکها و وامدهندگان معمولاً درباره منشأ پیشپرداخت سؤال میکنند و دریافت «هدیه» از خانواده باید مستند و اثباتپذیر باشد. برخی بانکها نیز شرط میگذارند که این مبلغ واقعاً هدیه باشد و نه قرض، چرا که قرض خانوادگی بر ظرفیت استقراض (borrowing capacity) متقاضی تأثیر میگذارد.
ویتن در پایان خاطرنشان کرد که برای کسانی که از حمایت خانوادگی برخوردار نیستند، طرحهای حمایتی دولت، وامهای با پیشپرداخت کم و مقایسه نرخهای وام میتوانند هزینههای اولیه خرید ملک را کاهش دهند.
دیدگاهتان را بنویسید